Polityka bezpieczenstwa miedzynarodowego

W formie międzynarodowej funkcjonuje język dyplomatyczny, który prezentuje się sztuką i grą wypowiedzi. Ale oprócz tego liczy on pełen szereg sformułowań, które w rodzaj zawoalowany oddają intencje mówiącego. Trzeba posiadać je wyczytać w system prawidłowy, co nie wciąż stanowi przyjemne dla klientów.
Politycy z innych krajów wygłaszają publicznie przemówienia i orędzia skierowane do słuchaczy z drugich obszarów językowych. W bieżącej pozycji kluczową rolę pełni tłumacz. Z niego w konkretnej ilości zależy odbiór przekazu. Wymaga on nie tylko znać perfekcyjnie język mówcy, ale jeszcze powinien być dużą myśl o jakości politycznej i kontaktach międzynarodowych.

Jaka metoda tłumaczeń w dyplomacji jest powszechnie stosowana?
Najlepszą metodą przekładu takich przemówień są tłumaczenia konsekutywne. Nie są one na bieżąco czyli równolegle do wypowiedzi, lecz w odległościach pomiędzy krótszymi czy większymi partiami tekstu. Tłumacz uważa za zadanie streścić słuchaczom dane fragmenty, z uwzględnieniem ich pełnego sensu i uwypukleniem najistotniejszych aspektów. Nie stanowi więc oczywiste, ponieważ każdy język zawiera idiomy, czyli zwroty, jakich nie da się przetłumaczyć dosłownie, pomagaj w twórz zdolny do całkowitego kontekstu. Język dyplomacji obfituje również w rozliczne metafory i ogólniki, które tłumaczenia konsekutywne muszą sprowadzić do formy bardziej dosłownej, dostępnej dla odbiorców na nowym poziomie. A jednocześnie tłumaczenia konsekutywne pragną istnieć bzy od nadinterpretacji.

Kto powinien wykonywać tłumaczenie?

Źródło:

Osoby prowadzące tłumaczenia muszą zawierać niebywałą predyspozycja do błyskawicznej analizy treści, wyboru najistotniejszych informacji, skonstruowania wypowiedzi składnej i dokładnie oddającej rzeczywistą intencję mówcy. To duża odpowiedzialność tłumacza w jego wartości na arenie międzynarodowej. Tłumaczenia konsekutywne w chłodnych okolicznościach wykonują eksperci z ciepłym doświadczeniem. Obejmują oni uzyskane metody zapamiętywania treści lub pisania ich w organizacji skrótowych znaków dla jednych słów, albo symboli zaznaczających intonację, akcentację lub podkreślenia kluczowych haseł. Dzięki obecnemu są w kształcie nadać swojej wypowiedzi dynamikę zbliżoną do guście mówcy.
A wtedy tłumaczenia konsekutywne to przekład ustny, skondensowany i dlatego zazwyczaj gorszy od innego tekstu, oddający kwintesencję rzeczy oraz tok myślowy mówcy a zarazem jego intencje.