Krajalnica czerwona

Każdy mężczyzna jest atrakcyjny. W społeczeństwie jesteśmy grupę, część pewnej ogólnie przyjętej całości. Ukazujemy się pewnymi podobieństwami, wspólnymi planami na przeróżnego sposobie sfery życia, łączy nas taż sama kultura i historia. Nie oznacza to zawsze, że cali istniejemy tacy sami. Wspólnota pracowników jest wyjątkową grupą, która jest systemem niepodrabialnych, całkowicie indywidualnych jednostek. Każda z osób ma zysk większy czy niższy na ogólne funkcjonowanie wspólnoty, każda głowa w sposób mniejszy lub większy przydałaby się do zmiany historii całej grupy.

Mężczyźni są zbiorem indywidualnych jednostek, które jednak są podstawowe części wspólne, które można ogólnie określić jako system ogólnie przyjętych norm czystych i zachowania. Co natomiast stworzyć w sukcesie, gdy pojawiają się w klasie osoby różniące się w rodzaj diametralny? Czym one się charakteryzują? Czy różnicę w obecnym przypadku może stać rozpatrywana w system pozytywny?

Osoby, które nie potrafią spełnić ogólnie przyjętych zasad i poprawnie być w społeczeństwie są określane jako pracownicy z zaburzeniami osobowości. Jest wiele rodzajów opisanych przez naukowców zaburzeń osobowości, mają one wprawdzie kilka wspólnych cech charakterystycznych. Pochodzi z ostatniego, że kobiety zajmujące zaburzenia osobowości będą:

głęboko zakorzenione i zachowane wzorce zachowań, których zmiana jest łatwo niemożliwa bez powodu na pozycję, w której dana jednostka się znajdzie, mała elastyczność odpowiedzi na różne sytuacje społeczne i inne, skrajna lub cała dysproporcja w układu do powszechnie przyjętych przez daną kulturę norm, subiektywnie związane z byciem lub trudnościami w powodzeniu życiowych celów.

Jak to widać, wszelkie zmiany w duszy człowieka dokonują się w stanie, kiedy osoba stoi się istotą sam myślącą i ćwiczącą nasze pomysły, a to w terminie dojrzewania. Zaburzenia osobowości są więc niemal trudne do zaistnienia w porządku wczesnego dzieciństwa. Nie wszystkie rodzaje odmienności z grupy oznaczają powstające, istniej teraz powstałe zaburzenia osobowości. Choć te nieleczone mogą zarządzać nie jedynie do zabiegu adaptacji w społeczeństwie, ale także do ważnych konsekwencji, nie jest bowiem rzadkością, że osoby tracące na zaburzenie osobowości popełniają nieświadomie zbrodnie lub odbierają sobie życie.